شب ششم قاسم ابن الحسن ع

با خدا هستيم يعني با حسین
می کُشد با عشق خود ما را حسین

در مقام خود خدایی می کند
می نشیند بر زمین هر جا حسین

آبروی نوکرش را می خرد
پیش چشمان همه تنها حسین

در غم و اندوه آرامم نکرد
هیچ ذکری غیر ذکر یا حسین

می برد بالا مرا در روضه اش
بیشتر از قوس اَوْ ادنی حسین

خلقت ما از دعای فاطمه است لا مؤثر ، فِی الوجود الّا حسین

کارها را با رقیه بسته اند
اهل بیت مصطفی حتی حسین

نامة اعمالمان را تا کنید
راه می آید خودش با ما حسین

با لباس مشکی ام دفنم کنید
روسفیدم می کند فردا حسین

کربلای من گره خورده به هم
می زند تا اربعین امضا حسین

از مدينه آمدم تا كربلا
چون حسن آورده من را تا حسين

سفره دار سفره زهرا حسن
روضه خوان روضه زهرا حسين

--

خوشبحال حال هر که روضه دعوت میشود
هیئتی از جانب زهرا حمایت میشود
بس که شان و منزلت در روضه خانه ریخته
هرکه یک دفعه بیاید پیشکسوت میشود
این وسط آن عاشقی بُردست که در این دوماه
بی ریا می آید و مشغول خدمت میشود
یک پر کاهی اگر چشم کسی نم ناک شد
کوه عصیان هم اگر باشد شفاعت میشود
گریه کن با گریه اش غسل تقرب میکند
قطره ای از اشک منجر به طهارت میشود
هرکه در ماه محرم کارو بارش شد حسین
چون رسول ترک اخر باسعادت میشود
رزق ما کرببلایی ها حسین فاطمست
روزی یک سال ما این ماه قسمت میشود
درمیان هیئتش انگار زیر قبه ای
تاکه لب وا میکنی فورا اجابت میشود
تا به سجده میروم سمت خدا پر میکشم
علت معراج هایم مهر تربت میشود
آنقدر آقاست این آقا به عباسش قسم
ارمنی هم زیر این پرچم هدایت میشود
ناله های مادری پهلو شکسته میرسد
روضه خان تا وارد ذکر مصیبت میشود
یا بنی حال مارا زود میریزد به هم
قلب ما با آه زهرا پرحرارت میشود
صبح محشر تاکه میگویی حسین من کجاست
میرسد آقا ولی بی سر قیامت میشود

گل ریختند پای گذر ها یکی یکی
خیره شده به دشت ،نظرها یکی یکی
آمد زمان رزم پسرها یکی یکی
تب میکنند باز پدر ها یکی یکی
شیری که اینچنین شده سرمست قاسم است
زهرا علی حسن و حسین است قاسم است

از جان گذشته ،بی زره پیکر امده
سردار کربلاست، اگر با سر امده
اِنْ تَنْکُرونَ رسد ،عجل لشکر امده
بابای هرکه رفته به جنگش درامده
باطل کجاست معجزه حق رسیده است
عقل سلیم و حکمت مطلق رسیده است

انگار علی دوباره به خندق رسیده است
دیگر زمان کشتن ازرق رسیده است
چکمه بهانه بود قیامت به پا کند
با یک اشاره فرق سرش را دوتا کند
کم کم به سر رسید همه انتظار ها
گم شد حسن میان حجوم غبارها
وقتی که امدند به دورش سوارها
یکدفعه ریختند سرش نیزه دار ها
جوری زدند پهلوی او بی هوا شکست
هی سنگ خوردو صورتش از چندجا شکست

دیگر هوای کرببلا را بلا گرفت
در ازدحام ها بدنش رد پا گرفت
از بس که سم اسب بر این جسم جا گرفت
با دیدنش عمو کمر خویش را گرفت
انقدر دست و پا زدو انقدر ناله کرد
سر نیزه را یکی یکی به گلویش حواله کرد

--

گل گلزار باغِ خاتم الانبیا

پارة قلب و جان حسنِ مجتبی

بود آن یاسمن -قاسم بن الحسن

نور دل طاها نوباوة زهرا (2)

ای عمو جان بیا مرا نجاتم بده

سوختم از عطش آب فراتم بده

تشنه لب جا ندهد جان به جان

نور دل طاها نوباوة زهرا(2)

شده غرقه به خون تمام اعضای من

ای عمو جان شکسته استخوان های من

رفته از این جهان سوی باغ جنان

--

(بهجت قلب نبی..)

چون یادگار حسن از زین نگون شد

قلب عزیز زهرا دریای خون شد

محزون خسته -قلب شکسته

(واویلتا واویلا ازین مصیبت)

عمو بیا یک لحظه به جای بابا

بنه سرم در دامن عزیز زهرا

عمو یتیمم-بر تو غمینم

(واویلتا واویلا ازین مصیبت)

بر سرو پایم حنا از خون ببستم

بهر وصال بابا از پا نشستم

از جور عدوان-با کام عطشان

کن نظر مولای (2)من به این دل تنگم

قاسمم ابن الحسن اماده جنگم

باید از این قفس رها شم

با غم غربت اشنا شم

مقتدای من اکبر توست

عشقم اینه به پات فدا شم

عمو جونم ببین تو دسمه نامه بابا

عمو جونم ببین مادر من و کرده محیا

عمو جونم ببین لبریز غم شدم سرا پا

غریب عالمین نور دو عین عمو حسین

**********

تا ابد مست تو ام پای تو می مونم

ای عمو غصه نخور که مرد میدونم

تا همیشه تویی امیرم بی تو از این زمونه سیرم

عاشقونه میگم عمو جون ارزومه برات بمیرم

عمو جونم ببین چشمام شده از غصه گریونم

عمو جونم ببین میخوام برم بدم جون

عمو جونم ببین دیگه دلم نداره سامون

غریب عالمین نور دو عین عمو حسین

**********

پا روی چشمام بزار که خاک پاهاتم

میکنم شکر خدا رو نیزه با هاتم

ای عمو جون بیا کنارم

تا ببینی چه حالی دارم

کاش تو این لحظه های اخر

سر روی زانو هات بذارم

عمو جونم ببین پهلوم شبیه مادرت شد

عمو جونم ببین تازه دوماد پرپرت شد

عمو جونم ببین قاسم شبیه اکبرت شد

**********

نذری اشک چشات جوونی قاسم

از سر نیزه بگیر نشونی قاسم

پیکرم غرق خاک و خونه

دارم از مادرت نشونه

مادرم کاش نبینه قاسم

زیر پا های این و اونه

عمو جونم ببین نیزه چه کرده با وجودم

عمو جونم ببین از هم گسسته تار و پودم

عمو جونم ببین رو خاک این صحرا سجودم

--

عمو جون ماه تو خونی شد

فدای تو این جوونی شد

بیا پیشم ای امام من

که قاسم هم اسمونی شد

تو خاک و خون افتادم و

هی تو رو میزنم صدا

خوش حالم از اینکه سرم

میره روی نیزه ها

شده پرپر شاخ شمشادت

روی خاک تازه دومادت

دو چشمم گریون با یادت

عمو جانم ای عمو جانم

**********

دوباره توی دلم غوغاست

روی گونم اشکای باباست

پلک چشمام روضه بازه

جسارت به مادرم زهراست

بغضم ترک خورده عمو قرارم و برده عمو

کرب و بلات مدینه رو به یادم اورده عمو

بازم اینجا کوچه وا کردن

توی پهلوم نیزه جا کردن

با پیکر من چه ها کردن

عمو جانم ای عمو جانم

**********

چه بی رحمن پیر مرداشون

پر از سنگ توی دستاشون

خودم با این سینه حس کردم

داره نعل تازه اسباشون

تنم پر از تیر عمو هی نفسم میره عمو

خون سر و صورت من چشمام و میگره عمو

تن من و از زمین بردار

شده این سر نیزه ها مسمار

داره میده جسمم و آزار

عمو جانم ای عمو جانم

**********

روی خاک گرم این صحرا

تا افتادم شد تو دل غوغا

چشام شد بارونی با یاد

غم و درد مادرم زهرا

بابام میگفت تو کوچه ها

بد جور زدن مادرم و

میگفت با سیلی و لگد اتیش زدن پیکرم و

میگفت مادر پشت در جون داد زمین خورد و خون جگر جون داد

توی اتیش یک پسر جون داد

عمو جانم ای عمو جانم

----

باز منو هوای تو- نوحه و نوای تو

پیرهن عزای تو- اشک روضه های تو

گریه می کنم برای تو

کاش بیام به کربلای تو

اربعین با نوکرای تو

پادشاه یاحسین –تکیه گاه یا حسین

یاذبیح بلقفا حسین

مولانا یا حسین

عشق تو لیاقته-روزیم از تو روضته

حسرتم زیارت-آرزوم شهادته

با تو بودنم سعادته

نوکریت واسم یه نعمته

دلخوشیم شبای هیاته

اشکو آه یا حسین-سرپناه یا حسین

یاذبیح بلقفا حسین

مولانا یا حسین

نوکری مدالمه-رزق ماهو سالمه

اسم تو روشالمه-باتو خوش بحالمه

دوس دارم تورو یه عالمه

فصل عاشقیم محرمه

دلخوشیم نگا به پرچمه

مهرو ماه یاحسین-نور راه یاحسین

یاذبیح بلقفا حسین

مولانا یا حسین